WALIA

Nie zeszpecona skutkami cywilizacji, nieprzeludniona Walia przetrwała w swej naturalnej szacie zachowując swoistą celtycką tożsamość poprzez wieki rozmaitych najazdów, którym to można zawdzięczać dużą liczbę zamków rozsianych na jej terenie.

Spuściznę celtycką obrazowo przekazuje skomplikowany, jak też melodyjny język walijski, którym posługują się rodowici mieszkańcy w wielu zakątkach Walii,  głównie na północy, a znaki drogowe są wszędzie dwujęzyczne. Nie ma się co obawiać jednak, bo wszyscy mówią po angielsku! Muzyka odgrywa dużą rolę w codziennym życiu, co prawdopodobnie wywodzi się ze starodawnych tradycji lirycznych – śpiewania i recytowania poezji. Kulturę walijską odzwierciedlają dzisiaj rozmaite festiwale, tzw. eisteddfodau, z których najbardziej znanym jest Llangollen. Ale nie tylko jest to muzyka klasyczna – w Brecon odbywa się co roku festiwal muzyki jazzowej.

Zadośćuczyniąc tradycji kultury hodowlanej w wielu miastach odbywają się przetargi owiec i bydła, a na pokazach na szczeblu hrabstw (odpowiednik wojewódzkich) hodowcy wystawiają swoje najokazalsze sztuki wycackane do perfekcji. Częste są również konkursy sprawności owczarków. Walia produkuje również specy­ficzne sobie artykuły spożywcze. Obok tradycyjnych rarytasów jak mięczaki z półwyspu Penclawdd, przysmak z wodorostów “laverbread” i wilgotny chleb owocowy “bara brith”, pozostaje do odkrycia ser “Pencarreg Brie”, walijskie whisky i wino, świeże potrawy morskie, jagnina oraz tradycyjne walijskie lody “Thayers”. Jako, że liczba owiec trzykrotnie przekracza liczbę ludności, zakłady wytwórcze i sklepy oferują na każdym kroku zatrzęsienie wyrobów wełnia­nych. Do walijskich wyrobów rzemieślniczych zalicza się również piękna biżuteria celtycka oraz tradycyjne drewniane łyżki miłosne1, a przy drogach można zauważyć w rozmaitych zaułkach pracownie rzemieślnicze, gdzie można nabyć unikalne, wysokiej jakości upominki z drewna, łupek i ceramiki. Zamożniejsi klienci mogą rozejrzeć się za biżuterią z rzadko spotykanego walijskiego złota.

Z Cardiff do Conwy2

Stolica Walii CARDIFF była spokojnym miasteczkiem do czasu, gdy rodzina Bute przekształciła je w 18-tym wieku w miasto portowe. Do roku 1913 było ono najbardziej ożywionym portem eksportu węgla, ale obecnie znaczna część portu przekształcana jest w ośrodek wypoczynku i sportów wodnych. Uliczki z epoki króla Edwarda i królowej Wiktorii kontrastują z nowogotyckim zamkiem, nowoklasycz­­nym centrum administracyjnym zbudowanym ze wspaniałej białej skały port­landzkiej i nowoczesnymi ośrodkami handlowymi. Ekscentryczny architekt William Burges – stworzył na zamku w Cardiff w XIX w. prawdziwe cudo średniowiecznego romanty­zmu. Wśród pięknych pokoi znajduje się ogród na dachu w stylu śródziemnomorskim, z kafelkami, krzakami i fontanną pośrodku oraz XIV-wieczna Sala Ban­kie­towa o ścianach z malowidłami i kominkiem, zakończonym blankami, na któ­rym uwidoczniona jest historia zamku. Pracował on również nad nowonormań­skim zamkiem Coch tuż na północ od miasta. Cardiff poszczycić się może również własną dru­żyną hokeja na lodzie o nazwie Czerwone Diabły!

Niebotyczne szczyty i czarujące osady, celtyckie piosenki

i dostojne zamki… a także owieczki

Ruiny opactwa TINTERN, które zostało założone przez mnichów zakonu cyster­sów w r. 1131, są malowniczo położone w zalesionej dolinie o stromych zboczach wzdłuż brzegów wijącej się rzeczki Wye. W XIV w. było ono najzamożniejszym opac­twem Walii, ale rozsypało się w gruzy po zamknięciu go i skonfiskowaniu mienia przez Hen­ryka VIII w XVI w. Zlokalizowane w spokojnej, sielankowej okolicy było i jest natchnie­niem dla poetów i artystów i zalicza się do jednych z bardziej uroczych zakątków obok miast Chep­stow, Monmouth i Ross-on-Wye.

Caerleon, jedno z trzech osiedli fortecznych dla elitarnych legionów rzymiań­skich (inne to Ches­ter i York), zbudowane zostało w 74 r. naszej ery. Obecnie w ruinie, niegdyś były to prawdo­podob­nie największe rzymskie koszary w Europie mieszczące 5,500 żołnierza, 64 rzędy baraków, szpital i luksusową łaźnię (obecnie chronioną przez specjalnie zaprojektowany budynek), jak też zewnętrz­ny zbiornik wodny, dziedziniec do ćwiczeń, krytą salę do kąpieli – gorących, ciep­łych lub zimnych. W amfiteatrze, który niegdyś mieścił 6,000 widzów rozmaitych krwawych spor­tów i walk­ gladia­to­rów, obecnie odbywają się imprezy teatralne i festiwale. W muzeum wysta­wio­ne są ekspo­naty wyko­­pane z tego terenu, jak broń rzymska, zbroje i intrygująca mozaika labiryntu.

Czarne Złoto – węgiel – zaczęto wydobywać w okręgu Blaenafon w końcu XVIIIw. Używany przez miejscowe huty, stał się on podstawowym paliwem i jednym z największych przemysłów walij­skich aż do mniej więcej połowy ubiegłego stulecia, kiedy to naciski natury ekonomicznej i środowiskowej spowodowały stopniowe zamykanie kopalni. W muzeum kopalni Big Pit (Wielki Szyb), która była otwarta do r. 1980, zwiedzający mogą odczuć na własnej skórze ciężki byt górni­ków zjeż­dża­jąc 300 stóp (90 metrów) w dół na zwiedzanie szybu, w pełni wyposażeni w hełmy i lampy górnicze. Do atrakcji na powierzchni zalicza się replika podziem­nego chodnika, kuźnia oraz łaźnia górników.

Brecon Beacons

The Breacon Beacons (wzniesienia brekońskie) obejmują powierzchnią 519 mil2 (1,345 km2) od Anglii aż po Swansea i w skład ich wchodzą cztery pasma gór­skie. W większości są to rozległe wyży­ny o łagodnych, pokrytych trawnikiem zbo­czach, ale na południu można tu znaleźć również zale­sione wąwo­zy, wodo­spady i jaski­nie, a w zachodnim zakątku nie zagospodarowane jak dotąd, dzie­wi­cze tereny stro­mych szczytów i wysoko położonych torfowisk wrzosowych. Przybysze znaj­dują przyjemność w takich zajęciach jak łowienie ryb, przejażdżki na kucy­kach, zwie­dza­nie jaskiń i spa­cery. Znajduje się tam m. innymi zamek Carreg Cen­nen, poło­żony na wysokiej skale niedaleko Llandeilo, z które­go roztacza się wspa­niały widok na całą wyżynę. Jaskinie Day-yr-Ogof są labiryn­tem kolorowych sta­lakty­tów i stalagmitów oraz tajemniczo wyglądających naturalnych zbiorników wod­nych. Łodzie spacerowe kursują w tą i z powrotem wzdłuż kanału Monmouthshire & Brecon, przez który nieg­dyś trans­por­towano towary pomiędzy Brecon a New­port.

LaugharneCastle Zamek w Langharne

Kierując się na zachód w kierunku Parku Narodowego na wybrzeżu Pembroke­shire, warto wpaść do przystani wioślarskiej w miejscowości Laugharne, gdzie poeta Dylan Thomas spędził większość swego krótkiego życia na pisaniu poezji (jest on pochowany na miejscowym cmentarzu). Co do Par­ku Narodowego, to jest on jedynym nadmorskim parkiem w Wlk. Brytanii. Jest to okolica sie­lan­kowego spokoju, usiana małymi wioskami. Znaczna część parku utrzymywana jest przez Natio­nal Trust3. Aczkolwiek do niektórych z jego piaszczystych zatok można dostać się jedynie przy odpły­wie morza, pokonu­jąc niejednokrotnie wyboiste ścież­ki skalne, to jednak warto jest to uczy­nić. Na wielu plażach znajdują się również naturalne, wyżłobione w skałach zbiorniki wodne, obfitujące w pry­mi­tyw­ne żyjątka morskie. Do malowniczych zatok należą: Stackpole, Marloes, Solva, Skrinkle Haven i Manorbier. Spacery skalne dostarczają wspaniałych widoków, jak też nieograni­czo­nych możliwości obserwacji ptaków.

1 rzeżbione w drewnie “łyżki miłosne” były tradycyjnie podarunkiem zakochanych w Walii do ok. XVII w. – obecnie są pamiątką regionalną

2 Conwy – miasto w północnej Walii

3  Charytatywna instytucja mająca w swej pieczy spuściznę narodową

Przekład z angielskiego Haliny Arendt

Advertisements

About Stylistyczne Tłumaczenia

Posiadam ok. 20 lat doświadczenia w tlumaczeniach w różnych dziedzinach En > Pl i Fr > Pl. Stawki można uzyskać pisząc pod adres: polished-translations at talktalk.net
This entry was posted in tłumaczenia and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s